การถวายตัว(รม.12:1-8)

เปาโลกล่าวถึงพระคุณของพระเจ้าในการ :

• ช่วยให้รอด
• ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์

โดยที่เราไม่สมควรได้รับ  ด้วยเหตุจูงใจนี้ เปาโลจึงได้ท้าทายเราสองประการในข้อ 1-2 และ 3-8

การท้าทายประการแรก รม.12:1-2 เปาโลท้าทายให้ถวายตัวเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต

ในพระคัมภีรเดิม มีการฆ่าแกะเพื่อถวายเป็นเครื่องบูชา  แกะนี้ต้องไม่มีตำหนิ สมบูรณแบบ และดังนั้นจึงต้องมีราคาแพงมาก

คำๆว่า "บูชา " บ่งถึงว่าเราต้องสละบางสิ่งที่เราถือว่ามีค่าแก่เรา หรือต้องเต็มใจที่จะเผชิญความยากลำบาก

ดังนั้นถ้าเราต้องการถวายตัวเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต เราต้องตายต่อสิ่งบางสิ่ง ได้แก่ ทัศนะ และความปราถนาของตนเอง

ความบกพร่องของเรา

เรามักทำตามอำเภอใจโดยไม่ขอความเห็นจากพระเจ้า แต่เราควรตระหนักว่า เมื่อเราได้ถวายตัวแก่พระเจ้า เราย่อมให้พระองค์มีสิทธิในตัวเรา โดยถือว่า เราเป็นเพียงแค่ ภารโรง  ของกายนี้ นั้นหมายถึงว่าเราต้องคอยดูแลให้ตัวเราบริสุทธิ์  ให้มีอนามัยดี  เราต้องให้พระเจ้านำพาเราไปในที่ๆพระองค์ประสงค์

ไม่ว่าเราจะทำอไรในกายนี้ เราต้องแสวงหาน้ำพระทัย ซึ่งเปาโลบอกว่า "ดีและยอดเยี่ยม"

การทำได้เช่นนี้ ในข้อ 1 บอกว่าเป็น การนมัสการ  อีกด้วย

การท้าทายประการที่สอง

เราต้องไม่ให้ทัศนะของโลก ย้อม เรา ทัศนะของโลกมักขัดกับทัศนะของพระเจ้า

อย่าลืมว่าความคิดของเราต้องเป็นของพระเยซู เราต้องป้องกันไม่ให้ความคิดชั่วๆมาครอบงำ ซึ่งได้แก่

• โกรธไม่รู้จักหาย

• ความใคร่

• โลภ

• ฯลฯ

เรามักตกเป็นเหยื่อแก่สื่อลามกโดยที่มันเข้ามาหาเราเอง เราไม่ต้องเข้ามาหามัน แต่เปาโลสอนว่า เราต้องวินัยตนเองไม่ให้ถูกมันย้อมโดยการที่ :

• ให้ความคิดใหม่จากเบื้องบนครอบงำ

• ยอมต่อพระวิญญาณฯ

กายเดียวแต่หลากหลายของประทาน (รม.12:3-8)

เปาโลเคยเตือนไว้ว่าพระเจ้ารับทั้งคนยิวและคนต่างชาติ  เราเป็นกายเดียวในพระคริสต์ ดังนั้น :

• ไม่ควรถือว่าตนเองสูงส่งเกินไป หรือ ถือว่า "ข้าแน่"

• คิดให้ถ่อมสมขนาดความเชื่อ กล่าวคือ ต้องสัตย์ซื่อต่อตนเองว่าพระเจ้าได้สร้างเรามาอย่างไร

• ต้องเข้าใจว่าเราเป็นคนบาป เราจำเป็นต้องมีพระผู้ช่วยให้รอด และต้องเข้าใจอีกด้วยว่า ถ้าปราศจากพระวิญญาณฯเราทำอะไรไม่ได้

ปัญหาที่พบ

• การยกตนเองเหนือคนอื่น

• ถ่อมใจแบบเสแสร้ง คือไม่ยอมทำอะไรเลย ชีวิตจึงไม่เกิดผล