Eternity

ชีวิตบนโลกแสนสั้น จากเปลถึงหลุมฝังศพใกล้กันนิดเดียว ถึงแม้เราจะอยู่จนหัวหงอกเต็มหัว เราจะต้องผ่านโลกนี้ไปสู่ที่แห่งหนึ่งที่โพ้นกาลเวลา คือนิรันดรกาล พระคัมภีร์ให้คำตอบในเรื่องนี้ใน มธ.7:13,14
13"จงเข้าไปทางประ‍ตูแคบเถิด เพราะประ‍ตูกว้างและทางเดินสบายนั้นย่อมนำไปสู่นรก มีคนมากมายเดินทางสายนั้น 14ส่วนประ‍ตูแคบและทางเดินวิบากซึ่งนำไปสู่ชีวิตนั้นมีน้อยคนนักที่ได้พบ
ไม่ได้บังเกิดใหม่พระมภรีสอนว่ามีสองทางให้เลือกคือ ทางกว้าง และ ทางแคบ ทางกว้างเป็นทางแห่งความบาป ทางแห่งความเศร้าโศรกเสียใจ และความตายชั่วนิจนิรันดร์ ทุกคนที่ผ่านชีวิตซึ่งต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ได้ทำและก่อ และม่เป็นพวกที่เดินบนทางกว้าง   พระเยซูเคยตรัสแก่นิโคเดมัสว่า "
7ฉะนั้น จงอย่าแปลกใจไปเลยที่เราบอกท่านว่า ทุกคนจะต้องเกิดใหม่ ยน.3:7
เป็นที่น่าเสียใจอย่างยิ่งว่า คนเคร่งศาสนาทั้งหลาย พวกผู้นำ และสมาชิกคริสตจักร เดินบนทางกว้างนี้ พวกเขาไม่ได้บังเกิดใหม่ ทางกว้างนำไปสู่ความพินาศชั่วนิรันดร์หรือบึงไฟนรก อันเป็นที่ๆของผู้หลงหาย ดัง วว.20:15
"15 เรารู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไปบ้าง เรารู้ว่าเจ้าไม่ร้อนและไม่เย็น เราปรารถนาเหลือเกินจะให้เจ้าร้อนหรือเย็น" ทางแคบเป็นทางแห่งชีวิต สันติสุข และความสุขที่ยั่งยืนชั่วนิรันดร์ คนที่จะเดินบนเส้นทางนี้ต้องเข้าทางประตูแคบด้วยการกลับใจใหม่ ขออภัยบาปที่ได้ทำ โดยพึ่งพระโลหิตของพระเยซู เมื่อเขาได้ทำดังกล่าว เขาจะมีความมั่นใจได้ว่าได้ผ่านพ้นความตายไปสู่ชีวิต และกำลังเดินทางบนเส้นทางที่นำไปสู่สวรรค์ ซึ่งเป็นที่พักอาศัยของผู้ที่ได้รับการไถ่ และเป็นที่ๆบรรดาพวกสกปรกลามกจะเข้าไม่ได้ ณ ที่นั้นจะไม่มีความทุกข์โศรก คร่ำครวญ แต่เป็นที่ๆมีแต่ราศี ความยินดีที่ไม่อาจกล่าวได้
ท่านผู้อ่านที่รัก ท่านกำลังเดินทางไหนอยู่ ? จุดหมายปลายทางของท่านมีสองแห่ง คือสวรรค์ และ นรก กล่าวคือ อยู่กับพระเจ้า หรือพรากจากพระองค์ชั่วนิรันดร์
เป็นที่น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่หลายคนมัวเพลิดเพลินกับสิ่งในโลก ไม่ได้เสาะแสวงหาพระเจ้าขณะที่ยังมีโอกาสพบพระองค์ได้
มีเรื่องเล่าว่า ลูกสาวคนหนึ่งของเศรฐีคนหนึ่งกำลังใกล้จะตาย พ่อแม่ของเธอ ซึ่งไม่เอาพระเจ้าไม่ได้ใส่ใจในอนาคตของเธอ ขณะที่เธอกำลังใกล้เขตของนิรันดร์กาล เธอได้สั่งลามารดาของเธอว่า " แม่จา ไม่ช้าหนูต้องจากโลกที่มีแต่ความมัวหมอง และจากความสำราญที่ว่างปล่าวซึ่งแม่ได้ประเคนให้หนู   แม่จ๋า เอาเพ็ชรพลอยเหล่านั้นไปฝังเสีย และลืมชื่อหนู และความทรงจำเสีย เพราะหนูรู้ว่าวิญญาณจิตของหนูหลงหาย หนูกำลังก้าวสู่นิรันดร์กาลที่ไม่มีสิ้นสุด แม่เป็นผู้ทำให้หนูพบชะตาเช่นนี้"
พระเยซูตรัสใน มธ.7:13,14 ว่าประตูและทางกว้างนำไปสู่ความพินาศ พระเจ้าไม่พึงประงค์ให้ใครแม้แต่คนเดียวต้องพินาศและหลงหายชั่วนิรันดร์ " พระ‍เจ้าทรงรักมนุษย์ยิ่งนัก จึงได้ประ‍ทานพระ‍บุตรองค์เดียวของพระ‍องค์ เพื่อทุก‌คนที่วาง‌ใจจะไม่ตาย แต่มีชีวิตนิรันดร์
" (ยน.3:16 ) และยังกล่าวว่า พระองค์มาเพื่อเสาะหาและช่วยคนหลงหายให้รอด พระองค์ยอมทนทุกข์และถูกจับตรึงบนกางเขนเพื่อให้ความรอดพ้นจากความผิดบาปแก่ผู้เต็มใจจะเดินบนทางแคบ เราไม่อาจเข้าทางแห่งความรอดนี้ได้ด้วยคุณงามความดีของเรา ด้วยการเป็นสมาชิกคริสตจักร และด้วยการรับศิลบัพติศมา เราต้องมาหาพระเยซูในฐานะที่เราเป็นผู้หลงหาย เป็นคนบาปที่สิ้นหวัง ยอมสารภาพบาป ละทิ้งบาป และต้อนรับพระเยซูให้เป็นพระผู้ช่วยให้รอดและเป็นพระเจ้าส่วนตัว
ท่านผู้อ่านครับ โปรดถามตัวท่านเองว่า "ผมกำลังเดินบนทางไหนอยู่? ผมจะอยู่ที่ไหนในนิรันดร์กาล ? " จำได้วยว่านิรันดร์กาลไม่มีสิ้นสุด ท่านอาจมาใกล้ปลายทางที่เป็นนิรันดร์ของท่านแล้ว มาหาพระเยซูเถิดก่อนที่จะสายเกินไป

ที่นิรันดรกาล ท่านอยู่ที่ไหน ?