ผู้เขียน อัครฑูตเปาโล

วันที่ เขียนระหว่างช่งสามเดือนทีเมืองโครินธ์ ที่บ้านของเพื่อน ชื่อ กาลัส (16:23) ในปี คศ. 56-57  ซึ่งเป็นตอนท้ายของการเดินทางมิชชันนารีครั้งที่สาม

หัวข้อ การมีสัมพันธภาพกับพระเจ้าโดยความเชื่อในพระคริสต์

เบื้องหลังทางประวัติศาสตร์ เปาโลได้ประกาศแก่พวกต่างชาติมาได้เกือบสิบปีในแถบทะเล Agean  บัดนี้เขาคิดจะเปลี่ยนเส้นทางไปที่เสปน อณานิคมเก่าก่ที่สุดของโรมมัน  ด้วยความเคลือบแคงใจบ้าง เปาโลกำลังจะกลับไปทีเยรูซาเล็มเพื่อนำเงินถวายจากคริสตจักรใหม่ไปช่วยคนจนในเยรูซาเล็ม      

จากเยรูซาเล็ม เขาวางแผนที่จะแวะเสปน และจะไปที่โรม เมืองหลวงของโลก  ในการเตรียมการไปที่โรม เขาได้เขียนจดหมายแนะนำตัวถึงชาวโรม ( คริสตเตียนชาวโรมยังไม่รู้จักเขาในขณะนั้น ถึงแม้ว่าเขามีเพื่อนที่นั้น ดัง โรมบทที่ 16 บอก) เขากระตือรืร้นที่จะช่วยให้คริสเตียนชาวโรมมีความมั่นใจว่าข่าวประเสริฐที่เขาประกาศเป็นของแท้ ไม่เป็นดังที่หลายคนลือกัน (1:15)

แผนของเปาโลไม่ได้ผลตามที่เขาคาด  เขาอยากไปที่โรม แต่ไม่ได้ไปจนสามปีกว่า และแล้วจะมา ไม่ใช่ฐานะนักทัศนาจร แต่นักโทษ  การเคลือบแคลงใจในเรื่องการเดินทางไปเยรูซาเล็มเป็นจริงขึ้นมา  ทันทีที่ไปถึงที่นั้น เขาก็ถูกจับ และถูกส่งตัวไปที่โรมเพื่อการพิพากษา  เปาโลถูกกักขังในบ้านที่โรมอย่างน้อยสองปี ในที่สุดก็ถูกประหารที่ๆแห่งหนึ่งนอกโรม เขาไม่ได้ไปเสปน

ลักษณะของพระธรรม

เป็นศาสนศาตร์ที่สมบูรณ์แบบสุดๆของเปาโล ซึ่งได้เขียนอย่างพิถีพิถัน ครอบคลุมกว้าง  ประเด็นสำคัญที่เปาโลนำมากล่าวคือ พระเจ้าจะพิพากษาเราแต่ละคนในวันสุดท้ายอย่างไร

หัวข้อหลักของพระธรรมโรมคือ เราสามารถมีความมั่นใจได้ว่าเรามีความสัมพันธ์ที่ดีกับพระเจ้าได้ และดังนั้นย่อมไม่ถูกพิพากษาในวันพิพากษา  ความมั่นใจเช่นนี้ไม่ได้มาจากเพราะเราได้ประกอบกรรมความดีแต่อย่างใด แต่มาจากพระราชกิจที่พระเจ้าได้ทำทางการวายพระชนม์ของพระคริสต์เพื่อชดใช้หนี้บาปของเรา

เปาโลสอนเรื่องนี้หนักเพราะมียิวบางคนซึ่งเคร่งในข้อหยุมหยิมไม่เป็นเรื่องโดยสอนว่าการรับพระคุแต่อย่างเดียวไม่พอ ต้องเข้าสุหนัติ์ด้วย ซึ่งเท่ากับเป็นการล้มล้างพระคุณ    ถ้าเราต้องทำสิ่งใดๆเพื่อให้ได้มาซึ่งความรอดพ้นจากบาป  ความรอดพ้นจากบาปก็ไม่ใช่ของประทานที่พระเจ้าประทานให้เปล่าๆ  เปาโลยกข้อโต้แย้งพวกยิวเป็นชุดๆ เช่น ความเชื่อ กับ ความประพฤติ  พระวิญญาณ กับ เนื้อหนัง  เสรีภาพ กับ การเป็นทาส

ข้อ 1- 7 เปาโลแนะนำตัว

• ผู้รับใช้ (ทาส )ของพระเจ้า
• ไม่เป็นเจ้าของๆตนเองอีกต่อไป แต่ยอมให้พระเจ้าใช้ตามพระประสงค์

เปาโลบรรยายพระประสงค์ของพระเจ้า

• เป็นอัครทูตเพื่อสถาปนาคริสตจักรบนพื้นฐานของพระเจ้า
• ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องมีของประทานพระวิญญาณฯเป็นพิเศษ
• เปาโลถูกพระเจ้าเรียกเพื่อข่าวประเสริฐ

ข่าวประเสริฐ ข้อ 2- 6

พระเจ้าได้สัญญาไว้ล่วงหน้า ข้อ 2 OT.สอนว่าเราจำต้องมีพระผู้ช่วยให้รอด เพราะ

• ตั้งแต่อาดัมและอีวา เราต่างล้มเหลว ไม่ได้ทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า มนุษย์ไม่อาจทำตามบัญญัติของโมเสสที่พระเจ้าได้มอบให้
• พระเจ้าประทานผู้วินิจฉัย ตลอดจนกระษัตริย์ เขาเหล่านั้นต่างก็ล้มเหลวอีก
• ผู้เผยพระวจนไปเตือน คนก็ไม่ฟัง

OT. มีคำพยากรณ์เรื่องพระมาสิฮาห์ ซึ่งจะมาปลดปล่อยมนุษย์ให้เป็นไทและให้มีสัมพันธภาพกลับคืนมา

• OT.บอกว่าพระเยซูคือพระมาสิฮาห์ เราจำเป็นต้องมีพระเยซู
• ข่าวประเสริฐจึงไม่ใช่ของใหม่ หรือบอกไว้แต่ในพระคัมภีร์ใหม่
• ข่าวประเสริฐที่เปาโลเทศนาถูกสัญญามาก่อนที่จะเปิดเผยในพระคริสต์

สาระของข่าวประเสริฐ พระเยซูเป็นพระเจ้า ผู้

• ปราศจากบาป
• เป็นพระเจ้าครบถ้วน จึงมีคุณสมบัติเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อเรา
• เป็นมนุษย์ด้วย
• เชื้อสายดาวิด
• ถ่อมใจยอมเป็นผู้รับใช้ คือยอม ติดดิน
• เข้าใจความอ่อนแอของเรา
• พระเยซูดำเนินชีวิตที่ประกอบด้วยพระวิญญาณฯ
• การเป็นขึ้นจากความตายเท่ากับเป็นการประกาศว่าพระเจ้ายอมรับการเป็นเครื่องบูชาของพระองค์ด้วยการยอมให้ถูกตรึงบนกางเขน พระองค์ชนะความตาย

เราสามารถ

• มีส่วนร่วมในชัยชนะของพระเยซู คือความตาย และ บาป
• เป็นของๆพระเยซู ( ข้อ 6)

ข้อ 7 เปาโลบอกว่า

• พระเจ้ารักชาวโรม
• พวกเขาเป็นธรรมิกชน คือผู้ที่พระเจ้าเรียกออกมารับใช้พระองค์
• ไม่เป็นของโลกอีกต่อไป
• เปาโลจบพระธรรมตอนนี้ด้วยการอวยพรด้วยพระคุณและสันติสุข
• o พระคุณของพระเจ้าล้วนๆที่นำพวกเขาสู่อณาจักรของพระเจ้า

ข้อชวนคิด

 

• เปาโลได้พูดถึงการเป็นทาสพระคริสต์ ท่านสามารถพูดเช่นเดียวกันนี้ไหม ? มีอะไรบ้างในตัวท่านที่ต้องยอมมอบแก่พระองค์
• ท่านได้รับการชูใจอะไรบ้างจากการที่ พระเยซูผู้เป็นพระบุตรของพระเจ้าเสด็จลงมารับสภาพมนุษย์ และ" อยู่แบบติดดิน " กับพวกเรา
• ท่านเคยรับสิ่งที่พระเยซูได้ทำเพื่อท่านไหม ? มันทำให้เห็นความแตกต่างจากเมื่อครั้งก่อนไหม ?
• เปาโลรู้สึกอย่างชัดเจนถึงการทรงเรียกจากพระเจ้า พระเจ้ากำลังเรียกท่านให้ทำอะไร ?
• ข่าวประเสริฐคืออะไร ตามคำสอนของเปาโล ?

 

ข้อ 8 - 12

ข้อ 8 เปาโลขอบพระคุณพระเจ้า และแบ่งปันถึงความปราถนาที่จะเยี่ยมผู้เชื่อพระเจ้าในโรม

• เขาขอบพระคุณที่ความเชื่อของชาวโรมเลื่องลือไปทั่วโลก
• คนทั่วโลกประทับใจที่ชาวโรมมีความเชื่อ ทั้งๆที่โรมต่อต้านการเป็นคริสเตียน โดยเอาโทษถึงตาย เพราะถือว่าเป็นกบฏ

ข้อ 9 - 12

• เปาโลบอกชาวโรมว่าเขาอฐิษฐานเผื่อไม่หยุด ชาวโรมพวกนี้เขาไม่เคยพบมาก่อน
• เขามีภาระใจกับชาวโรมที่จะลงมาเยี่ยมชาวโรมด้วย แต่มอบเรื่องไว้กับพระเจ้า
• o ยอมทำตามน้ำพระทัยพระเจ้า ไม่ใช่ตามใจตนเอง
• o ยอมให้น้ำพระทัยพระเจ้าเหนือกว่าของเขา
• เหตุผลที่เปาโลต้องการเยี่ยมชาวโรม กล่าวไว้ในข้อ 11
• o ต้องการแบ่งปันของประทานฝ่ายจิตตวิญาณ เพื่อให้ชาวโรมตั้งมั่นคงมากขึ้น ซึ่งอาจเป็นเพราะชาวโรมอยู่ในสังคมที่ต่อต้านคริสเตียน
• o ของประทานนี้ (charisma) คือของประทานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เปาโลอาจต้องการให้ชาวโรมใช้ของประทาน เขาทำเช่นนี้กับทิโมธีด้วยเช่นกัน 2ทธ.1:6
• เปาโลขอบพระคุณและสรรเสริญพระเจ้าสำหรับการเติบโตในความเชื่อของชาวโรม

ชวนคิด

• ชาวโรมเลื่องลือเรื่องความเชื่อ ตัวท่านละ มีคนมากน้อยเพียงใดรู้จักว่าท่านเชื่อมั่นคงในพระเจ้า
• เราเรียนรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับความสัตย์ซื่อและพลังในการทำพันธะกิจ
• ใช้เวลาสักครู่พิรณาสองด้านในการดำเนินชีวิตคริสเตียน คือความสัตย์ซื่อ และ พลัง
• ท่านได้รัของประทานจิตวิญญาณเพื่อรับใช้พรเจ้าอะไรบ้าง M
• ท่านพึงพอใจกับสภาพจิตวิญญาณของท่านขณะนี้ไหม? เปาโลได้ท้าทายอะไรแก่ชาวโรมบ้าง

ข้อ 13 – 17 คำนำ ·        เปาโลปรารถนาจะไปเยี่ยมผู้เชื่อพระเจ้าที่โรม·        เขามีอุปสรรค์ไม่อาจไปได้·        จากตอนก่อน รม.1 ข้อ 10 เขาทูลขอพระเจ้าให้เปิดประตู บทเรียน 1.   เปาโลวางแผน แต่พรเจ้าเปลี่ยนแผน กรณีย์เช่นนี้เคยเกิดกับโมเสส1.   ขณะอายุ 40 ปี โมเสสต้องการปลดปล่อยอิสราเอลจากการเป็นทาสของอียิบต์2.   พระเจ้าก็มีน้ำพรทัยเช่นนั้นด้วย3.   แต่จังหวะเวลาของโมเสสไม่ตรงกับของพระเจ้า กล่าวคือ โมเสสช่วยเร่งเวลาโดยไปสังหารชาวอียิบต์ที่กำลังข่มเหงอิสราเอล  ผลของการเร่งเวลานี้คือ โมเสสต้องเร่ร่อนไปเลี้ยงแกะที่ถิ่นทุรกันดารถึง 4 ปี2.   Oเปาโลไม่หยุดอฐิษฐาน3.   บทเรียนจากพระธรรมตอนนี้  การวางแผนสำคัญก็จริง แต่เราต้องยอมมอบแผนของเราไว้กับพระเจ้า เพราะ เวลาของพระเจ้าไม่เหมือนกับเวลาของเรา เปาโลยอมมอบแผนของเขาให้กับพระเจ้า โดยวางใจว่า เมื่อถึงเวลาพระเจ้าจะเปิดประตูให้ เหตุผลที่เปาโลต้องการไปเยี่ยมผู้เชื่อพรเจ้าที่โรม ·        ต้องการเก็บเกี่ยวผลทางจิตตวิญญาณ คือต้องการเห็นผลจิตตวิญญาณของชาวโรมเขา·        เขามีภาระใจ (เป็นหนี้ ) พวก อาระยะ อนาระยะ นักปราชญ์ และคนเขลา และผู้ที่ไม่เชื่อพระเจ้า  เพราะเขาถูกเลือกให้เป็นอัครฑูตแก่คนต่างชาติ บทเรียน ·        เมื่อมีของประทานย่อมมีภาระใจใช้ของประทานตามมา·        เปาโลเอาจริงเอาจังกับการทรงเรียกo   จริงจังกับของประทานo   ต้องการให้เกิดผล และอณาจักรของพระเจ้าโตขึ้น·        ด้วยเหตุนี้เขาจึงบอกชาวโรมว่าเขาระตือรืร้นที่จะเทศนาข่าวประเสริฐ เขาไม่ละอายที่จะทำเช่นนี้ เพราะ ข้อ 16 ·        มันเป็นฤทธิ์เดชจากพระเจ้าเพื่อให้คนรอดพ้นจากบาปo   ด้วยการเชื่อสาระของข่าวประเสริฐo   ป้อมปราการของสัตรู คือ ซาตานจะถูกทำลาย·        ข่าวประเสริฐเท่านั้นที่ช่วยให้คนที่เชื่อรอด เพราะo   ในข่าวประเสริฐพระเจ้าสำแดงความชอบธรรมของพระเจ้าด้วยความเชื่อตั้งแต่ต้นจนจบ    ความหมายของความชอบธรรม ·        ไม่ได้มาจากความพยายามของมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นคนบาป ไม่อาจเข้าถึงพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ได้ ไม่ว่าโดยวิธีใดๆก็ตาม·        ความชอบธรรมเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานให้เปล่าๆ ได้มาโดยความเชื่อ·        ความชอบธรรมไม่เหมือนกับความบริสุทธิ์ เราอามีความชอบธรรมได้ ทั้งๆที่ยังไม่บริสุทธิ์ ข้อคิด ·        บทเรียนในพระธรรมตอนนี้สอนอย่างไรเกี่ยวกับการยอมมอบแผนการให้กับพระเจ้า·        พระเจ้าประทานของประทานอะไรแก่ท่าน ? ท่านมีภาระใจอย่างไรกับของประทาน ?·        ท่านมีความละอายเรื่องข่าวประเสริฐไหม ? เปาโลสอนอะไรบ้างในเรื่องนี้ ?·        ที่เปาโลสอนว่า “เริ่มต้นก็ความเชื่อ สุดท้ายก็ความเชื่อ “ หมายความว่าอย่างไร ? 

พระพิโรธของพระเจ้าต่อมนุษย์ ข้อ 18-32 เหตุผล :

• มนุษย์ชั่วช้า เห็นกงจักรเป็นดอกบัว
• พระเจ้าสำแดงพระองค์ให้มนุษย์จากฝีพระหัตถ์
• มนุษย์จึงแก้ตัวไม่ขึ้น

ข้อ 21-23

• มนุษย์สร้างสิ่งอื่นมาแทนพระเจ้า
  • รูปเคารพ
  • รูปสัตว์
  • ฯลฯ
• หลงตัวเองว่ามีปัญญา ที่แท้โง่เขลา  ใจจึงมืดมัว

ข้อ 24-27  ประพฤติกรรมที่มนุษย์ทำ ข้อ 24-27 :

• วิปริตทางเพศ ทังชายและหญิง
• นมัสการพระอื่นๆแทนที่จะนมัสการพระเจ้า

เมื่อมนุษย์เลวถึงที่สุด ข้อ 28-32

•  
  • ความชั่วช้าทุกชนิดตามมา

คำถาม ข้อ 18-32

1. เหตุใดพระเจ้าจึงพิโรธมนุษย์ ?
2. มนุษย์จะแก้ตัวว่าไม่เห็นพระเจ้าได้ไหมฦ
3. พระเจ้าสำแดงพระองค์อย่างไร?
4. ทำไมใจของคนจึงมืด
5. มนุษย์หลงตัวเองอย่างไร?
6. เขามีประพฤติกรรมอย่างไรที่ตรงกันข้าใกบความหลงตัวเอง
7. อะไรบ้างที่พระเจ้าปล่อยให้พวกเขาทำตามใจ ข้อ 24-27
8. สภาพสังคมมนุษย์เป็นอย่างไร  เป็นผลจากอะไร ?
9. ระหว่างพระผู้สร้างกับพระพรของพระผู้สร้างท่านจะเลือกอย่างใด  คำตอบนี้จะเป็นตัวกำหนดอนาคตของท่าน

โรม.2:1-29 

ความยะโสของยิว ข้อ 1-4

• ชอบตัดสินคนอื่น โดยลืมว่าตนเองก็เลวพอๆกัน 
• พวกเขาจะถูกพิพากษาจากพระเจ้าเช่นกัน
• พวกยิวลืมไปว่าพระเจ้าได้ให้โอกาสแก่พวกเขา

การพิพากษาของพระเจ้า ข้อ 5-11

• การตัดสินคนอื่นเป็นการสะสมพระพิโรธของพระเจ้า
• พระเจ้าจะตัดสินการกระทำของเขาตามที่เขาทำ
  • คนที่เพียรทำดีแสวงหาสิ่งดีที่มีเกียรติและศักดิ์ศรีจะได้ชีวิตนิรันดร์
  • คนที่เอาตนเองเป็นศูณย์กลาง ซึ่งปฏิเสธความจริง และทำชั่ว พระเจ้าจะพิโรธ
• การพิพากษาตกลงที่พวกยิวก่อนแล้วลงที่คนต่างชาติ
• พระเจ้าไม่ลำเอียง

เกณฑ์การตัดสิน 

• คนที่มีธรรมบัญญัติถูกตัดสินตามบทบัญญัติ
• การมีธรรมบัญญัติ แต่ไม่ทำตาม ไม่มีประโยชน์
• คนไม่มีธรรมบัญญัติ (คนต่างชาติ)คนไม่มีธรรมบัญญัติ ถูกตัดสินตามจิตวินิจฉัยผิดชอบ 

 ยิวกับธรรมบัญญัติ ข้อ 17-29

• เป็นชาติที่พระเจ้าประทานธรรมบัญญัติ
  • ยิวถือว่าพวกเขาเป็นครูสอนผู้อื่น
  • เป็นความสว่าง
  • เป็นผู้นำทาง
• แต่พวกเขากลับทำตรงกันข้ามกับที่สอน
• พระนามของพระเจ้าจึ่งเสื่อมเสียเพราะพวกยิว

พวกยิวรับพิธีสุหนัต ข้อ 22-27

• พิธีสุหนัดไม่มีความหมาย หากผู้นั้นไม่ทำตามธรรมบัญญัติ
• พวกต่างชาติซึ่งไม่ได้เข้าพิธีสุหนัด ถ้าทำตามธรรมบัญญัติดีกว่าพวกยิว

ยิวแท้ ข้อ 28-29

• คือผู้ที่เข้าสุหนัดภายในใจจากพระเจ้า ไม่ใช่ทำจากพิธีภายนอก

คำถาม

1. คนที่ชอบตัดสินคนอื่น แต่ไม่ดูตนเอง ทำร้ายตนเองอย่างไร ?
2. เราจะแก้ตัวว่า เราทำผิดเพราะไม่รู้ธรรมบัญญัติได้ไหม ?

ทัศนะคติของครูผู้สอน

•  
  • ถือว่าตัวดีกว่าคนอื่นเพราะเป็นครู
  • จับจ้องความผิดของผู้เรียน
  • ทั้งสองอย่าง
  • มีจิตสำนึกว่าตัวเองก็เป็นมนุษย์ มีโอกาสทำผิดได้

พระธรรมโรมบทที่สาม

โปรดอดใจรอครับ